De beveiliging.
Nu de spelen voorbij zijn, kan er wel kijkje achter de schermen van de beveiliging komen. Die viel eigenlijk wel mee, misschien zelfs wel makkelijk te omzeilen. Rondom de oval waren alle wegen afgezet. Alleen autox92s en bussen van de organisatie mochten daar komen. Lopen en fietsen kon gewoon. En om te voorkomen dat iemand een pakketje zou achterlaten in het riool waren de meeste putdeksels dichtgelast. Waarschijnlijk al lang van te voren.
Effe over het hek klimmen was er ook niet bij. Dan zou je 2 hekken over moeten. En ongezien langs de camerax92s die om de zoveel meter stonden opgesteld. Om voorbij de hekken te komen moesten we eerst door de accreditatie controle. Daar werd onze kaart gescand en het lot bepaalde of je gewoon door kon lopen of een uitgebreidere controle moest ondergaan. Sommige mensen zijn meerdere malen gecontroleerd, andere nooit.
Het TV compound zelf vereiste nog een aparte controle door een vrijwilliger. Die stond bij een simpel poortje wat ons direct naar de wagen bracht. Liep je in een stukje om, dan kwam je bij een hek waar een vrachtwagen door kon en je ook zo naast de wagen stond. Apart.
Het zou me ook niks verbazen als dat bij iedereen bekend was. Maar hey, er was bedacht dat er bij dat poortje een beveiliger zou staan, dus dan staat die er gewoon.
Op de accreditatie stond op welke plaats je allemaal mocht komen. Dat werd aangegeven met 3 letter codes. ROO was Richmond Olympic Oval, CHP was Canada Hockey place. Wij als host hadden alleen wat te zoeken in Richmond dus hadden ROO op de kaart staan. De NOS studio ploeg mocht als rechthebber overal komen. Dat werd aangeduid met het oneindig symbool.
De oval zelf kon je makkelijk betreden maar was ook weer onderverdeeld in een stuk of 8 zones. En waar je mocht komen, werd ook aangegeven op de accreditatie. Maar voor bepaalde zones had je weer wat extra nodig. Langs de baan moest je een blauw hesje aanhebben, op het middenterrein een blauw hesje met rode streep. Dat leverde de eerste dagen nog wat gedoe op. Voor Frouke en Roos, met als functie spotter bedoeld om bekende schaatsers en aanverwanten te lokaliseren, was geen hesje bedacht. Dat moest hoog gespeeld worden om het toch voor elkaar te krijgen.
En ook op andere punten werden de regels streng nageleefd. Peter Bakker wilde met zijn draadloze camera een keer een shot maken vanaf de tribune, maar helaas. Hij had niet de pers accreditatie…
Hoe streng en pietluttig was, het had ook zijn zwakke plekken. Zo had je makkelijk door de uitgang naar binnen kunnen lopen. Dat waren gewoon grote gaten in het hek waar 1 of misschien 2 bewakers stonden. En dan zeker niet van het Rambo type.
Voor de controle van het binnenkomende wagenpark was een grote tent opgezet. Daar stond allerlei materiaal om de (vracht)wagens compleet binnenste buiten te keren. En met een boot zou het ook lastig worden. Op de Fraser River was regelmatig politie patrouille en sowieso dreef er een afzetting van boeien om iedereen op afstand te houden.
De mensen die dat moesten bewaken, moesten natuurlijk ook een slaapplaats hebben. En aangezien de hotels volzaten, moest er iets anders worden bedacht: cruiseschepen. In de haven van Vancouver lagen 2 grote (luxe) cruiseschepen. En ook daar natuurlijk de nodige veiligheidsmaatregelen. Het zou natuurlijk niet handig zijn als die makkelijk worden uitgeschakeld.
